« 74 »

آلودگی دنیا

گردیده جهان جایگه ظلم و دگر جنگ!

چندان شده آلوده رنج و هوس و ننگ

آلودگی کار جهان از ستمِ ماست

بیهوده چرا بر سر مردم شکنی سنگ؟