« 65 »

یک دل و صد دلبر

بیهوده دلت در پی صد دلبر رفت

بی‌هیچ وصالی همه عمرت سر رفت

گشتی چو خبر که آن همه بیهوده است

دل، باز به‌سوی دلبری دیگر رفت