« 16 »

حبّ علی علیه‌السلام

در دل من ز ازل حب «علی» پیدا شد

هم‌چو من هر که نشد، مرده دل و اغوا شد!

هرکه را حب «علی» شد، چه غم از دوزخ و نار؟

شیعه با حب «علی» این همه بی‌پروا شد

بوده در اصل، پلید آن که ندارد مهرش

دشمن شیر خدا، در دو جهان رسوا شد

او بود سرّ وجود و همه عالم از اوست

هردو عالم ز سر نطق «علی» گویا شد

حسن او لطف و صفا گشت و عیان شد به همه‌جا

از سر عدل «علی» در دو جهان غوغا شد

فیض کامل بود او، مطلقِ اکوان وجود

دیده هر دو جهان از نظرش بینا شد

عالم و آدم و جن و پری و ملک و مکان

خود به یمن قدم حضرت او برپا شد

همه ملک ظهور و خط سیر ازلی

اوست در عالم و آدم، دمِ «أو أدنی» شد

به «علی» علیه‌السلام زنده‌ام و زنده از او عالم عشق

در دلم دم همه دم، از دم او پیدا شد

چهره اسم و صفت بوده به‌حق عین«علی»

ظاهر و مَظهر «حق» گشت و به «حق» پویا شد

همه اوصاف خداوندِ وجود است «علی»

مظهر «حق» همه دم، در دو جهان یکجا شد

من که باشم که کنم مدح خداوند ظهور؟

مدح او می‌کند آن کس که به «حق» دانا شد

عاشقم بر تو و بر آن‌که شده عاشق تو

تو دل و دینی و این هر دو، ز تو خوانا شد

شد نکو چاکر آن کس که شده چاکر تو

از سر عشق تو، دل در همگان شیدا شد

مطالب دیگر