صفای شب

اولیاء خدا شب را به همین راحتی رها نمی‌کنند بلکه با معبود خود عشق می‌کنند. خدا هم همین طور است. هر پری دلی و زیبارویی هم همین طور است. همه همین طورند. آئینه آسمان بهترین آئینه است و شب بهترین آینه است از هزار آینه روشن‌تر. این که شب را به تاریکی و روز را به روشنایی می‌شناسند، صحیح نیست؛ انسان غافل از زیبایی و روشنایی شب است. این‌ها همه تعینات الهی است.

یک زیبارو اگر خود را در آیینه نبیند هلاک می‌شود ولی اگر نان نخورد مشکلی برای او پیش نمی‌آید.

در آسمان، ملائکه با تمام محتوایشان دنبال کسی می‌گردند که به آن‌ها لبیک بگوید منتهی همه بعد از پرخوری در حال خر و پف کردن هستند و صبح هنگام با قیافه های پژمرده با دهانی بدبو و صورتی که به زور آن را شسته از خانه بیرون می‌آیند چرا که شب از مواهب الهی بهره‌ای نگرفته و فقط خواب در جسم خود نموده اند و  لذا مغبون هم می باشند.

(7)