آیت الله پسندیده در خاطرات خود در مورد برادر خود حضرت امام خمینی تقریبا دارای یک خط فکری مشترک بوده اند. در بعضی از مسایل با ایشان مشورت می کرده اند و تابع نظر ایشان بودند، در بعضی از امور و تصمیمات مبارزاتی و سیاسی از ایشان دستور می گرفتند. آیت الله پسندیده در خاطرات خود، اظهار نظری در مورد آیت الله خامنه ای و رهبری ایشان نکرده است، وی در سال 1375 درگذشته است.

قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ

آیت الله محمد رضا نکونام: وقتی تفسیر این آیه شریفه را در مدرسه فیضیه می گفتم به یاد مرحوم آقای پسندیده اخوی حضرت امام افتادم. ایشان در همان زمان ستمشاهی می گفت: سابقها سیاستمدارها زحمت می کشیدند که کسی نتواند دروغی از آنها کشف کند، اما سیاستمداران امروز می گویند مهم این است که بتوانید دروغ بگویید و هر چیزی را چنان عکس جلوه دهید و چنان بزرگ، دروغ بگویید که همه باورشان شود و کسی هم نتواند مچ ات را بگیرد. آنان این را سیاست می دانند. در نظر آنان، کسی سیاست دارد که بتواند خوب و بزرگ دروغ گوید و همه را نسبت به آن دروغ، به باور برساند. ما نیز گفته ایم سیاستمداران دنیاگرا و منافق می توانند با هر فکری کنار آیند و در صورت لزوم با هر کس توافق داشته باشند و در عین حال، خود را با هر کس و یا هر عقیده و فکری _ حتی عقیده خود _ مخالف جلوه دهند و به روی خود سیلی زنند تا جهت و عقیده ای را هم گون و هم رنگ خود سازند. یک روز دروغ می گویند و روز دیگر دشنام. روزی آتشی به پا می کنند و روزی دیگر از صلح دم می زنند. روزی گریه سر می دهند و روزی به گریه خود می خندند، یک روز خود را مظلوم نشان می دهند و روزی مظهر اقتدار می گردند، روزی به حمایت از دینی بر می خیزند و روزی درصدد تخریب دین و مسلک خود بر می آیند. اینان جنایت کاران مصلحت گرایی هستند که سیاست آنان ریشه در خودخواهی و بی اعتقادی آنها دارد. آنان هیچ گونه ارزش ثابتی در عقیده ندارند و تنها درصدد جلب آرا و اعتماد مردم و بقای خود هستند.